Sparsha Rekhalu

శారీరక స్పర్శ కతీతంగా ఏదో... ఎన్నెన్నో తాకుతున్నాయి మనసును... మేధనూ... జీవిస్తూనే... మరయిస్తూన్న స్పృహ... జీవితపు పొరలు ఒల్చుకుంటూ... తొంగి చూస్తూన్న మరణ ముఖం... మనసుకు విరుద్ధంగా సంభవిస్తూన్న ఘటనల్ని అచేతనగా నిర్వీర్యంగా షండుడిలాగా చూస్తూ ఆఖరికి కళ్లు కూడా మూసుకోలేని దౌర్బల్యంతో... ఉదయం నిద్రపోలేని తనం నించీ మేలుకొన్నా... అదృశ్యంగా వున్న ముళ్లవేళ్లు మనసును గుచ్చుతూ తాకుతునే వున్నాయి.... ఈ అలౌకిక స్పర్శ ఎవరి చేతి వేళ్లది? ప్రతి నిన్నా ప్రతొక్కరికీ ఒ స్వప్నమే నాయీ నిన్న మాత్రం నాకు ఓ పీడకల...

మనసును నిరంతరం తాకుతున్న అనుభవాలు, జ్ఞాపకాలు, భయాలు, ప్రశ్నలు, కనిపించని బాధల చుట్టూ స్పర్శరేఖలు కథనం సాగుతుంది. శరీరాన్ని తాకే స్పర్శ కంటే మనసును, మేధను తాకే అనుభవం మరింత తీవ్రమైనదిగా మారినప్పుడు మనిషిలో ఏర్పడే స్థితిని ఈ నవల అన్వేషిస్తుంది. జీవిస్తూనే మరణాన్ని అనుభవిస్తున్నట్టుగా ఉండే స్పృహ, జీవితంలోని పొరలు ఒక్కొక్కటిగా తొలగిపోతున్నప్పుడు కనిపించే అసలు ముఖం, తనకు ఇష్టం లేని సంఘటనలను ఎదుర్కొంటూ కూడా వాటిని అడ్డుకోలేని నిస్సహాయత వంటి అనుభూతులు కథనంలో ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి. నిద్ర–మెలకువల మధ్య ఉండే అస్పష్టత, నిన్నటి జ్ఞాపకాలు, పీడకలలా వెంటాడే అనుభవాలు వ్యక్తి అంతరంగాన్ని మరింత కలవరపెడతాయి. కనిపించని ముళ్లవేళ్లలా మనసును తాకుతూనే ఉండే ఆ అనుభవాల మూలం ఏమిటన్న ప్రశ్న నవలలో ఒక అంతర్ముఖ అన్వేషణగా మారుతుంది. అలా స్పర్శరేఖలు మనిషి బయట ప్రపంచంతో ఉన్న సంబంధాన్ని మాత్రమే కాకుండా, తనతో తాను ఏర్పరచుకున్న సంబంధాన్ని కూడా పరిశీలిస్తుంది. స్పర్శ, స్పృహ, జీవితం, మరణం, అసహాయత, జ్ఞాపకం వంటి భావాల మధ్య ప్రయాణించే ఈ నవల పాఠకుడిని కూడా తన అంతరంగంలోని ప్రశ్నల వైపు తీసుకెళ్తుంది.